ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ ႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အျမင္
““ဘယ္သူက ႏုိင္ငံေတာ္လို႔ေျပာေန တာလဲ။ ႏုိင္ငံဆိုေတာ္ဆုိတာဘာလဲ။ အေျခခံအယူအဆေတြ ကြဲလြဲေနတာက ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွင္းျပဖို႔ လုိတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဗလံုးပေထြးနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ဆုိၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ခ်ည္းပဲ ခံေနရတယ္။ အဲဒါတစ္ခုခုေတာ့ မွားေန ၿ႔ပီ။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ႏုိင္ငံေတာ္ ဆုိတာကို ဘာသာရပ္႐ႈေထာင့္က အရင္ ေျပာမယ္။ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ ၾကန္အင္လကၡ ဏာဆိုၿပီးေတာ့ (၄)ခုကြဲသြားတယ္။ (၁) ႏုိင္ငံလို႔ေျပာရင္ နယ္နမိတ္ရွိရမယ္။ ပထ၀ီ၀င္နယ္နမိတ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ တစ္ခုရွိရမယ္။ (၂) နယ္နမိတ္ထဲမွာေန တဲ့နုိ္င္ငံသားေတြ၊ ျပည္သူေတြပါရမယ္။ ၿပီးေတာ့ (၃) အဲဒီနုိင္ငံမွာ အုပ္စိုးေနတဲ့ အစိုးရပါရမယ္။ (၄) အဲဒီႏိုင္ငံကေန ကိုင္တြယ္က်င့္သံုးေနတဲ့ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာဆိုတာ ပါရမယ္။ အဲဒီ (၄)ခု ေပါင္းထားတာကိုမွ လံုၿခံဳမႈရွိၿပီးစစ္မွန္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္လို႔သတ္မွတ္တယ္။
ကာလမ်ားစြာကၽြန္ေတာ္တို႔က ႏုိင္ငံ ေတာ္ဆိုတဲ့ဟာကို ဘယ္လိုျမင္လဲဆို ေတာ့ အစိုးရက သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ ႏုိ္င္ငံ ေတာ္လုိ႔သတ္မွတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဟုတ္ႏုိးႏုိးနဲ႔ ႏိုင္ငံ ေတာ္ဆိုလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ေပါ့ဆိုၿပီး ေန လာခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ေပးပုိင္ ခြင့္မရွိသလို၊ သိခြင့္လည္းမရွိဘူး။ အဲဒီ ေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္ရင္ အစိုးရဆိုတာ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ အစိတ္အပုိင္း (၄)ခုေပါင္းထားတဲ့အထဲမွာ ကေလးေျပာေျပာရလွ်င္ ေလးပံုပံု တစ္ပံု ပဲရွိတယ္။ သူတို႔က အဂၤါရပ္တစ္ခုပဲ။ ဒါေပမဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ဆိုတဲ့ဟာက ႏုိင္ငံပုိင္ ျပဳလုပ္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ အိမ္ေတြ၊ ေစ်း ေတြ အေဆာက္အအံုေတြ အကုန္လံုး အသိမ္းခံေနရတယ္။ အဲဒီ ႏုိင္ငံေတာ္ ဆိုတဲ့ဟာႀကီးကို ေျပာတုိင္းေျပာတုိင္းမွာ ႏုိင္ငံသား ျပည္သူေတြက ကိုယ္နဲ႔ဘာမွ မဆုိင္သလိုဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာ သူတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ကိစၥပဲဆိုၿပီးေတာ့ ေနလာ ခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရ တဲ့ နုိ္င္ငံေတာ္ဆုိတာဒါပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ တို႔ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္နဲ႔ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ ကမၻာမွာေက်ာ္ၾကားတဲ့စကား တစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ ““ျပင္သစ္ဘုရင္ လု၀စ္ တက္စစၥတန္က I am the state ႏုိင္ငံ ေတာ္ဆုိတာငါပဲ၊ ငါ့ကိုဆန္႔က်င္တာဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ကို ဆန္႔က်င္တာပါပဲ””ဟု ဆုိ ထားသည္။ အင္မတန္ေက်ာ္ၾကားပါ တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေခါင္းျဖတ္စက္ နဲ႔ အသက္ခံလုိက္ရတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ လည္း ကိစၥတံုးသြားတယ္။ အဲဒီ အယူ အဆဟာ အခုအခ်ိန္ထိ အာဏာပိုင္ ႏို္င္ငံေတြမွာ ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွင္သန္တုန္း ပဲရွိေသးတယ္။ အဲဒီႏုိင္ငံေတြက ျပည္ သူေတြဟာလည္း အဲဒီအစိုးရနဲ႔ ႏုိ္င္ငံနဲ႔ ကို ကြဲကြဲျပားျပား နားမလည္ေတာ့ဘဲနဲ႔ အစိုးရဆုိတာ ႏုိင္ငံေတာ္ပဲလို႔ ထင္ေန ၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက ႏုိင္ငံေတာ္ဆုိ တာ အက္တိုေလးတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ မရွိ တဲ့ၾကားထဲမွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းရွိရင္ အစိုးရတက္လုပ္လို႔ရတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို ရယူထားတဲ့သူဟာ ဘယ္ နည္းနဲ႔ပဲရရ သူ႔ကိုသူ ႏုိင္ငံေတာ္ဟုသတ္ မွတ္ထားတယ္။
လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ အုပ္ခ်ဳပ္ တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူအနည္းစု ေလးငါးဆယ္ ေယာက္ကေနၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုသူ ႏုိင္ငံ ေတာ္လို႔ ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ လုပ္လာ ခဲ့တဲ့ဟာကို ႏိုင္ငံေတာ္အေဟာင္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔သတ္မွတ္လုိက္ၾကပါစို႔။ ဒီေန႔ ေဆြးေႏြးမယ့္ေခါင္းစဥ္က ႏုိ္င္ငံေတာ္အသစ္ ပါပဲ။ ဘယ္ေလာက္ သစ္လဲ၊ ဘယ္ေလာက္သစ္ၿပီလဲ ဆုိတာ ကိုေတာ့ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔သာ သတ္ မွတ္ပါ။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္မေပးပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္တာက ႏိုင္ငံေတာ္အသစ္၊ ႏုိင္ငံ ေတာ္အေဟာင္းမွာက ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ အခန္းက႑ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ကိုယ့္ကို ကုုိယ္ရွာမေတြ႕ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခု။ အဲဒါႏုိင္ငံေတာ္အေဟာင္းပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေခါင္းစဥ္ ႏုိင္ငံေတာ္ အသစ္မုခ္ဦးႀကီးကို ေျဖာက္ထားလို႔မရ ဘူး။ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေသာ ႏိုင္ငံ ေတာ္သစ္ဆီသို႔ ဆိုတဲ့ မုခ္ဦးေတြရွိတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ႕တယ္။ အဲဒီေအာက္က ျဖတ္သြားရင္ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ဆီသို႔ ေရာက္မလားဆိုတာ မေသခ်ာဘူး။ ကၽြန္ ေတာ္လည္းမသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ ရယ္စရာေတြးမိတယ္။ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ ကိုသြားတဲ့လမ္းမွာလည္း အဲဒီမုခ္ဦးႀကီး ေတြေတြ႕ရတယ္။
““ေၾသာ္.. ႏုိင္ငံေတာ္ သစ္ဆီကိုသြားဖို႔ဆိုရင္ အဲဒီ ေလယာဥ္ ပ်ံႀကီးနဲ႔သြားမွပဲရမယ္””လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းရွင္းေလးပဲ ေတြးၾကည့္မိတယ္။ ကၽြန္ ေတာ္တု႔ိ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးဆီကို သြား ၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လက္ရွိ ႏုိင္ငံ ေတာ္မွာတာ၀န္ယူထားတဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္ႀကီး ေတြ၊ အႀကီးအကဲေတြ အားလံုးကလည္း ေျပာတယ္။ အမူအက်င့္ေတြေျပာင္းရ မယ္။ အေတြးအေခၚေတြ ေျပာင္းရ မယ္။ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြ ေျပာင္းရမယ္။ တခ်ိဳ႕စကားရပ္ေတြဆိုရင္ အင္မတန္ ႐ိုေသဖု႔ိေကာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အထက္ကေန ေအာက္ကို စီးဆင္းတဲ့ ႕စ အသ ႀကအအသည ပံုစံနဲ႔လာခဲ့ၾကတယ္။ ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနၾက ၿပီ။ အခုကၽြန္ေတာ္တုိ႔သြားရမယ့္ ႏုိင္ငံ ေတာ္ဟာ ေအာက္ေျခကေန အထက္ကို တင္ျပေဆြးေႏြးတဲ့ အႀကံျပဳတဲ့ပံုစံေတြကို ေဖာ္ထုတ္ရမယ္လို႔လည္း လူႀကီးေတြက ေျပာတယ္။ လက္ေတြ႕ခံစားရတာ၊ မခံစား ရတာထက္စာရင္ စကားလံုးေတြၾကားရ တာနဲ႔တင္ ပဏာပီတိဂြမ္စီထိတယ္ဆို တာမ်ိဳးၾကားရ႐ံုနဲ႔ပဲ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာမိ တယ္။ တကယ္ခံစားရရင္ေတာ့ အတုိင္း တက္အလြန္ပဲေပါ့ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကို သြားၾကမယ္ဆုိရင္ အဓိကက်တဲ့ႏိုင္ငံ ေတာ္သစ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္အေဟာင္းဘာ ကြာလဲ။ တစ္ခြန္းတည္းေျပာရရင္ ႏုိင္ငံ သားေတြရဲ႕ အခန္းက႑ျမင့္တက္လာ တာနဲ႔အမွ် ႏုိ္င္ငံေတာ္သစ္ကို တစ္ေရြ႕ ေရြ႕နဲ႔ေျခလွမ္းတိုးေနၿပီး ဒီထက္သာ ႏုိင္ငံ သားအားလံုးမွ တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ ကိုယ့္ တန္ဖိုးကိုယ္သိၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဂုဏ္ယူတက္တဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြအျဖစ္နဲ႔အဲဒီအေျခအေနေရာက္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့
ႏုိင္ငံေတာ္သစ္အဆင့္ကို ေရာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။
ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ အယူအဆေတြ အမ်ားႀကီးရွတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ ဘုရင္ စနစ္အုပ္ခ်ဳပ္တာေတြရွိတယ္။ အာဏာ ပိုင္အစိုးရပံုစံမ်ိဳးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာေတြ ရွိတယ္။ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံရ ေသာ အာဏာရွင္အစိုးရေတြ ပံုသ႑ာန္ မ်ိဳးစံုနဲ႔ရွိတယ္။ ဒါလည္း အစိုးရပဲ။ ကၽြန္ ေတာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့အစိုးရ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လိုခ်င္တဲ့ နို္င္ငံေတာ္သစ္ဆိုတာက ျပည္ သူေတြက ႏုိင္ငံေရးအသိပညာႏိုးၾကားမႈ အျပည့္အ၀နဲ႔ သူတို႔ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ကို သူတို႔ကိုယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကို စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးကို ေရာက္ရင္ ကၽြန္ ေတာ္တို႔လုိခ်င္တဲ့ ႏို္င္ငံေတာ္သစ္အဆင့္ ကိုေရာက္ၿပီလု႔ိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေျပာရမယ္။
စိုး၀င္းႏုိင္၊ မ်ိဳးမင္းေဇာ္(Hot news weekly သတင္းဂ်ာနယ္)
Even if we reach breakeven financially on paper, hydro power projects have already made a huge negative impact on environment and socio-economic life of the residents in project areas. We should propose the Myanmar parliament to form a committee to study the cost-benefit analysis of all projects undertaken by SLORC and SPDC since 1989.